HS’88 E3, in weer en wind

Onze laatste competitiewedstrijd van dit jaar moest en zou nog gespeeld worden. Het is zaterdag, donker, het waait en zo af en toe regen met een verdwaalde sneeuwvlok en 3 graden. Of te wel alle elementen om je tanden er eens dapper in te zetten. We verzamelen ons bij de parkeerplaats alwaar een ieder al zo iets heeft van moet dat nou. Mijn bed was zo lekker warm.

We vertrekken naar Scheemda. Een stukje snelweg, links af en we zijn er. Aangekomen bij het clubgebouw, wat een verbouwing ondergaat, zien we de velden liggen. Open terrein waar de wind vrij spel heeft. Kleedkamer 6 is voor ons. We peppen ons op en trekken ten strijde. De eerste helft hebben we wind mee. Niels staat eens in de spits en Bram als laatste man. We beginnen voortvarend ondanks de koude. De bal wil er maar niet in. Links rechts overal gaat de bal langs behalve tussen de palen. De tegenstander weet zowaar te scoren. Maar we komen terug.

De wind steekt op en het begint zowaar te hagelen. Eigenlijk is het niet zo leuk meer. De koude begint zijn tol te eisen. Het veld is nog redelijk, al sopt het hier en daar flink. Gelukkig rust. We worden op het veld voorzien van limonade. We zoek wat beschutting achter wat bosjes. Snel door met de 2^de helft. Alle elementen tegen toch trachten we er ons dapper doorheen te slaan. Wessel weet met ferme knallen de bal keer op keer naar voren te brengen. Iedereen doet zijn best en groot is de vreugde als we weer voor komen te staan. En dan duurt het lang voordat de scheidsrechter een einde maakt aan deze marteling. Hierbij komt Scheemda net nog op gelijke voet weet te komen. 2-2 is de eindstand. Het traditionele strafschop nemen slaan we over en gaan ons maar gauw douchen. Even op temperatuur komen.

’s Avonds hadden we nog een wedstrijd in de Euroborg. Daar hebben we met zijn allen gekeken, onder een paar lekkere dekens, hoe Groningen tegen NEC kon spelen. Toen het ook daar 2-2 was moesten we even aan onze eigen wedstrijd denken. Uiteindelijk is het 3-3 geworden.