HS’88 E3 terug en vol vechtlust

Na de afstraffing van vorige week is het nu tijd voor ons. Gedreven tijdens de trainingen en gedreven in de wedstrijd. We verzamelen ons bij de parkeerplaats van ons clubgebouw. Even is er twijfel of Wessel nu rechtstreeks ging, eh ja dus. Wat laat vertrokken naar Stadskanaal vormen we een keurige sliert van auto’s. Daar aangekomen wacht Wessel ons al op en weet ook al in welke kleedkamer we zitten. Maar eerst wordt er vol op gezongen……Bas is vandaag 10 jaar geworden.

Eenmaal omgekleed zie je de spanning op de gezichtjes komen. Hoe zal de wedstrijd gaan. Opgetogen trekken we naar het veld. Onderweg worden nog wat grapjes gemaakt, maar eenmaal op het veld wordt serieus. De scheidsrechter fluit en daar gaan we. De tegenstander rukt al ras op. Even de verdediging testen moeten ze gedacht hebben. Nou die stond en hoe! De bal gaat goed rond en we beginnen in ons spel te komen. Er worden over en weer kansen gecreëerd. Maar de bal mag nog niet achter de doellijn vallen.

In de 2^e helft gaan we op dezelfde voet verder. Na een vrije schop trapt de tegenstander de bal naar onze goal. De bal zoeft iedereen voorbij. Robert probeert hem nog te stoppen maar …..jammer. Enig sinds aangeslagen hervatten we de wedstrijd. De goal kan ook voor ons zijn maar we slagen er niet in. Met een mooie zwaai weet de tegenstander er ook nog 2-0 van te maken. Geschrokken van een overtreding van de tegenstander en het blessure leed ontstaat er een kleine woordenwisseling die na de wedstrijd weer wordt bijgelegd. Gelukkig valt de blessure mee en we weten de tegenstander van onze goal te houden. Zeker mede omdat iedereen er voor gaat. De lange bal wordt gezocht maar de goal niet gevonden. Het is een leuke gelijkwaardige wedstrijd geworden die ook heel goed onbeslist had mogen eindigen. Maar deze stand is dan ook de eindstand. In het traditioneel strafschop schieten vinden we de goal wel. We kunnen het wel.