C3 cupfighters
maandag, mei 30, 2011 28 mei stond er voor C3 een toernooi op het programma in Blijham, op het terrein van de 'witte muizen'.
Een bijzonder toernooi ...
HS'88 was niet alleen met C3 vertegenwoordigd maar ook C1 deed aan dit zelfde toernooi mee.
Onderweg kreeg ondergetekende een telefoontje van Hendrik Jan (trainer van C1) die inmiddels al in Blijham was gearriveerd, dat we over een kwartier moesten spelen, er waren wat wijzigingen in het programma aangebracht, deze waren wel doorgemaild maar helaas heeft betreffende mail nooit de leiding van C3 bereikt. Gelukkig kon het programma worden omgegooid waardoor C1 gelijk aan de bak moest en C3 nog even tijd had om zich aan te kleden en voor te bereiden voor hun wedstrijd. C3 was ingedeeld bij Bellingwolde C2, Noordster C2 en SJS C3, de eerste 2 ploegen zouden zich kwalificeren voor de volgende ronde. De eerste wedstrijd was tegen SJS, het was vanaf het begin al duidelijk dat C3 een maatje te groot was voor SJS, alleen moet je wel scoren als je wilt winnen en dat werd helaas nagelaten. Daarna de wedstrijd tegen Bellingwolde, een op papier sterke tegenstander maar ook hier was C3 de bovenliggende partij, door een strafschop die in de rebound door Wouter werd ingeschoten was onze eerste overwinning een feit.Tot slot de wedstrijd tegen Noordster, tja ..., ook hier was het C3 die te sterk was voor deze tegenstander, maar Noordster bestond uit een verzameling vreemde individuen die allemaal in een deuk lagen (inclusief leiding) als er een speler van C3 onderuit werd geschoffeld. Eens te meer een reden dat de KNVB een psychologische test verplicht gaat stellen, aan spelers, maar zeker ook aan de leiding, om te zien of 'alle draadjes wel zijn verbonden', het zal u niet verbazen dat dit team van Noordster dan in ieder geval niet op het veld zou hebben gestaan. Gelukkig wist Jarno een goede voorzet van Wouter doeltreffend af te ronden zodat deze griezels uit het toernooi werden geschoten. Een andere gebeurtenis van deze wedstrijd was dat Niels, terwijl de bal uit buiten de lijnen lag, op een a-sociale wijze door een 100 kg + vrouwmens (bij nadere inspectie ...) onderuit werd geschoffeld en uiteindelijk op de dokterspost terecht kwam, met een 'beetje geluk' is de enkel 'slechts' zwaargekneusd, maar Niels is in ieder geval voorlopig uit de running.
Uiteindelijk bleek dat C3 als eerste was geeindigd in de poule en nu terecht zou komen in de kampioenspoule met daarin ook onze C1, daarnaast nog Stadskanaal C1 en (hoe is het toch mogelijk ...) onze 'vrienden' uit Heiligerlee.
Normaal gesproken zouden onze C1 en Stadskanaal C1 minimaal 1 maatje te groot voor ons moeten zijn en was de focus dan ook gericht op Heiligerlee, immers als wij Heiligerlee 'onder ons' konden houden, hadden we in ieder geval een prijs.
De eerste wedstrijd in de finale poule was gelijk dan ook de wedstrijd tegen Heiligerlee. Het was al snel duidelijk dat er weer een aantal spelers van Heiligerlee weekendverlof hadden ( of wellicht op borgtocht vrij) want het was gelijk weer hakken en schoppen door deze 'mannen' ( allemaal minimaal 20 cm en 20 kg zwaarder dan onze spelers ...) gelukkig was er een scheidsrechter die hier behoorlijk adequaat mee omging en er werd dan ook regelmatig weer een rode delinquent uit het veld gestuurd. Verbaal hadden de heren uit Heiligerlee niets te melden richting leiding en spelers van C3, waarschijnlijk was daar Jurrie Patje mede debet aan, Jurrie liet duidelijk in woord en gebaar blijken niet gecharmeerd te zijn van de speelwijze van Heiligerlee ... Ook deze wedstrijd was er maar 1 ploeg (C3 dus) ...die voetbalde en recht had op de overwinning, maar ja er moet dan wel gescoord worden. De eindstand was dan ook 0 - 0, C3 had het gevecht fysiek en mentaal overleefd, maar helaas maar 1 punt verdiend. De volgende wedstrijd was tegen onze C1. C1 had even daarvoor Bato C1 met 8-0 ( en dat binnen 15 minuten ...) weer richting Sodom gestuurd, dus we wisten wat ons te wachten stond.
In ieder geval lag de nadruk bij C3 op de verdediging om de, te verwachten aanvalsgolven van C1 goed te kunnen weerstaan, de tactiek was dan ook om via een lange bal onze snelle spits (Wouter) te bereiken. Deze tactiek pakte goed uit, bij C1 werd er onderling al gemopperd, want de verwachte 'walk-over' bleef uit en af en toe was C3 nog gevaarlijk ook. Uiteindelijk was het krachtsverschil natuurlijk te groot en was de uitslag dan ook 3-0 voor onze C1. Voor C1 was het nu cruciaal (gezien de 0-0 tegen hun concurrent Stadskanaal C1) dat wij in onze wedstrijd tegen Stadskanaal zo min mogelijk doelpunten zouden incasseren, 'in ruil daarvoor' zou C1 proberen een monsterscore te produceren tegen Heiligerlee.
De tactiek tegen Stadskanaal was dat er met een zwaar verstevigde 'handbalverdediging' zou worden gespeeld met slechts 1 echte aanvaller. Het werd een wedstrijd zoals je die maar zelfden meemaakt. Stadskanaal was tot op het bot getergd om C3 'af te maken' en C3 was vastbesloten de 0 te houden. Er werd (metname van onze zijde) bij vlagen kei- en kei hard gespeeld en Stadskanaal werd steeds wanhopiger en wanhopiger, ballen op onze lat, ballen net naast. C3 tergde de tegenstander door tijd te rekken, met schwalbes en door ballen richting Duitsland te schieten. Uiteindelijk werd het toch 1-0 voor Stadskanaal, ondanks dat hun beste speler door een ongelukkige botsing met gigant Laurence bloedend het veld had verlaten.
De missie van C1 en C3 was hiermede prima geslaagd. Aangezien Heiligerlee ook met 1-0 had verloren van Stadskanaal, was het nu aan C1 om met minimaal 4-0 te winnen van het team uit Heiligerlee. Ook C1 moest even slikken toen ze de tegenstander zagen ( het blijft vreemd dat men daar zoveel groter en breder is dan in de rest van de provincie ...) Maar onder luide toejuichingen van het gehele C3 team en alle supporters werd Heiligerlee volledig van de mat gespeeld, volgens mij was het 6 of 7-0 voor C1. Hoe dan ook nadat de scheidsrechter voor het laatst had gefloten, was het groot feest voor C1 en C3. C1 had de eerste prijs gewonnen en C3 de derde prijs.
Spelers en leiding van beide teams feliciteerden elkaar en waren blij en trots op het teamwork van beide teams van HS'88, spelers gleden met ontblote borst door het natte gras en de 'oerkreten' waren niet van de lucht.
De prijsuitreiking was dan ook een bijna paarse aangelegenheid, waren het niet dat Stadskanaal de (verdiende !) 2e prijs had gewonnen.
Voor C3 was dit een onverwacht succes maar andermaal het bewijs dat het echte cupfighters zijn, immers was er in de zaal ook al niet de finale ronde gehaald !!!
