Een keurige tweede helft!

Zaterdagmiddag om kwart over vier las ik dat er tijdens de intocht van Sinterklaas een paard was overleden. Wat je dan over houdt is een dood paard. Daar moet je niet meer aan gaan trekken. Op de een of andere manier had ik direct de associatie met de eerste helft van de net gespeelde wedstrijd.

Waar ging het mis zal iedereen zich afvragen? Lag het aan de instelling, lag het aan het veld, lag het aan de opstelling, lag het aan de scheidsrechter, lag het aan de tegenstander, lag het aan het tijdstip, lag het aan de mensen die de “gezelligheid” van het gezin verkiezen boven het teambelang, lag het aan de kwaliteit van de spelers, lag het aan onze nieuwe tassen of lag het aan de spelers die faketen een blessure te hebben? Veel vragen waar ik maar moeizaam antwoord op krijg.

De instelling was in ieder geval slecht, de statistieken na de eerste helft lieten ons zien dat er drie duels door ons waren gewonnen, dus dat speelde mee. De opstelling, ja we hadden dan wel elf man maar vooral elf individuen, dus dat speelde mee. Het veld, we speelden op kunstgras, niet ons lievelingsveld, dus ook dat speelde mee. De scheidsrechter, het ligt altijd aan de scheidsrechter, dus ook dat speelde mee. De tegenstander, die was een klasse beter, dus ook dat speelde mee. Het tijdstip, hierdoor misten we de intocht van Sinterklaas, ook dit speelde mee. De mensen die er niet waren, dat Sacha Nieborg binnen 4 weken, twee weekendjes weg plant met zijn gezin en die andere wedstrijd met het eerste mee doet en een rode kaart pakt is verdrietig, het is dan wel goed voor zijn relatie, maar het gevoel van het team om in de steek gelaten te worden door iemand speelde ook mee. De kwaliteit van de spelers, we denken allemaal dat we de beste voetballer zijn echter zijn we dat niet, dus ook dat speelde mee. De nieuwe tassen, het is wat onwennig om met onze retro “gay” tassen aan te komen bij een stadse club, dus ook dat speelde mee. De spelers die een blessure faketen, deze vind ik een lastige, Daan deed wel heel erg zijn best ons te overtuigen dat hij geraakt werd, na 10 minuten kermend op de grond te hebben gelegen en per brancard van het veld te zijn gedragen ben ik van mening dat dit ook meespeelde. Was best heftig om te zien en mentaal moet je dat allemaal maar kunnen verwerken als gevoelige man.  Er speelde dus heel veel deze middag, maar vooral Lycurgus speelde, ze speelden met ons, ze schoten de ene bal er nog mooier in dan de andere en losten de ene vloeiende combinatie af met de andere. Ze speelden ons helemaal van de mat.

Is er dan niets positief te melden over deze middag? Zeker wel, de tweede helft hebben we geen tegendoelpunt meer hoeven incasseren, we hebben een nieuw record neergezet, we hebben namelijk de slechtste wedstrijd ooit gespeeld en Daan zijn blessure viel relatief gezien wel mee.

Verder hoorde ik dat maar weinig kinderen mee hebben gekregen dat er een paard was overleden tijdens de intocht en dat veel kinderen erg hebben genoten van de intocht, dus ook dat is fijn nieuws.

Heel veel mensen hebben dus een fijne middag gehad, dat wij daar even geen onderdeel van uitmaakten is misschien teleurstellend. In ieder geval hebben wij de spelers van Lycurgus een heerlijke middag bezorgd dus eigenlijk was het een hele mooi middag, ik krijg er namelijk altijd een goed gevoel van om iets voor een ander te doen. Dat we daar zaterdagmiddag in zijn doorgeschoten is wel helder. Hopelijk valt in dit paard nog weer een beetje leven te krijgen. Volgende wedstrijd gaan we er wel weer aan trekken…

Henk Hoekstra