De laatste wedstrijd van 2011

Het is nu een week later en o ja ik moet ook nog een verslag schrijven en ja van de laatste competitie wedstrijd van het jaar.

Na een aantal nederlagen werd het wel weer eens tijd dat we weer drie punten gingen winnen en met een goed gevoel de winter in kunnen gaan.

Met die gedachten gingen we de wedstrijd in.

We begonnen ook sterk in de eerste helft van de wedstrijd, na een paar kansjes scoorde Jan Dirk ons eerste doelpunt binnen.

Even later breide Daan de score uit naar 0-2 en het zag er goed uit voor ons.

Maar we verzwakte aan het einde van de eerste helft waardoor zij bij de corner de 1-2 binnen tikte en vrij rap erna probeerde Jan Dirk (ja, de man van het eerst doelpunt) de bal weg te werken, maar ook nu scoorde hij een fantastisch doelpunt alleen wel een beetje jammer in eigen doel.

En zo staat de stand op 2-2 in de rust.

Ontevreden over de laatste paar minuten van de eerste helft gingen we weer vol goede moed aan de twee helft en die ging aardig gelijk op.

Maar door goed verdedigen van Arnoud viel de tegenstander op zijn schouder en die had vervolgens de schouder uit de kom (echter bleek dat hij de pezen had gescheurd in zijn schouder) door de ervaring van Joshua schoot hij te hulp maar kon heellaas kon hij hem niet meer helpen.

En zo speelden we een tijdje tegen 10 man en dat is best nog wel lastig maar toen zij de 11^e man weer in brachten ging het weer wat beter en ja hoor dat werd beloond door een doelpunt van Michel 2-3 en daarmee eindigde de wedstrijd.

Zo nu eerst zaterdag rust tot in februari.

Edoard Meier.

Een keurige tweede helft!

Zaterdagmiddag om kwart over vier las ik dat er tijdens de intocht van Sinterklaas een paard was overleden. Wat je dan over houdt is een dood paard. Daar moet je niet meer aan gaan trekken. Op de een of andere manier had ik direct de associatie met de eerste helft van de net gespeelde wedstrijd.

Waar ging het mis zal iedereen zich afvragen? Lag het aan de instelling, lag het aan het veld, lag het aan de opstelling, lag het aan de scheidsrechter, lag het aan de tegenstander, lag het aan het tijdstip, lag het aan de mensen die de “gezelligheid” van het gezin verkiezen boven het teambelang, lag het aan de kwaliteit van de spelers, lag het aan onze nieuwe tassen of lag het aan de spelers die faketen een blessure te hebben? Veel vragen waar ik maar moeizaam antwoord op krijg.

De instelling was in ieder geval slecht, de statistieken na de eerste helft lieten ons zien dat er drie duels door ons waren gewonnen, dus dat speelde mee. De opstelling, ja we hadden dan wel elf man maar vooral elf individuen, dus dat speelde mee. Het veld, we speelden op kunstgras, niet ons lievelingsveld, dus ook dat speelde mee. De scheidsrechter, het ligt altijd aan de scheidsrechter, dus ook dat speelde mee. De tegenstander, die was een klasse beter, dus ook dat speelde mee. Het tijdstip, hierdoor misten we de intocht van Sinterklaas, ook dit speelde mee. De mensen die er niet waren, dat Sacha Nieborg binnen 4 weken, twee weekendjes weg plant met zijn gezin en die andere wedstrijd met het eerste mee doet en een rode kaart pakt is verdrietig, het is dan wel goed voor zijn relatie, maar het gevoel van het team om in de steek gelaten te worden door iemand speelde ook mee. De kwaliteit van de spelers, we denken allemaal dat we de beste voetballer zijn echter zijn we dat niet, dus ook dat speelde mee. De nieuwe tassen, het is wat onwennig om met onze retro “gay” tassen aan te komen bij een stadse club, dus ook dat speelde mee. De spelers die een blessure faketen, deze vind ik een lastige, Daan deed wel heel erg zijn best ons te overtuigen dat hij geraakt werd, na 10 minuten kermend op de grond te hebben gelegen en per brancard van het veld te zijn gedragen ben ik van mening dat dit ook meespeelde. Was best heftig om te zien en mentaal moet je dat allemaal maar kunnen verwerken als gevoelige man.  Er speelde dus heel veel deze middag, maar vooral Lycurgus speelde, ze speelden met ons, ze schoten de ene bal er nog mooier in dan de andere en losten de ene vloeiende combinatie af met de andere. Ze speelden ons helemaal van de mat.

Is er dan niets positief te melden over deze middag? Zeker wel, de tweede helft hebben we geen tegendoelpunt meer hoeven incasseren, we hebben een nieuw record neergezet, we hebben namelijk de slechtste wedstrijd ooit gespeeld en Daan zijn blessure viel relatief gezien wel mee.

Verder hoorde ik dat maar weinig kinderen mee hebben gekregen dat er een paard was overleden tijdens de intocht en dat veel kinderen erg hebben genoten van de intocht, dus ook dat is fijn nieuws.

Heel veel mensen hebben dus een fijne middag gehad, dat wij daar even geen onderdeel van uitmaakten is misschien teleurstellend. In ieder geval hebben wij de spelers van Lycurgus een heerlijke middag bezorgd dus eigenlijk was het een hele mooi middag, ik krijg er namelijk altijd een goed gevoel van om iets voor een ander te doen. Dat we daar zaterdagmiddag in zijn doorgeschoten is wel helder. Hopelijk valt in dit paard nog weer een beetje leven te krijgen. Volgende wedstrijd gaan we er wel weer aan trekken…

Henk Hoekstra

Wedstrijdverslag 12 november

Een zware taak

HS’88 2 - Groen Geel 2

Op zaterdag 12 november was de tijd om Groen-geel te ontvangen in Hoogezand. De groengele tenues hadden deze competitie alle wedstrijden met ruime cijfers gewonnen. We hadden een zware middag voor de boeg. Naar donderspeech van de directie gingen we goed gemotiveerd het veld op.

De eerste helft begonnen we goed en maakte Groen-Geel het behoorlijk lastig. Voetballend was de uitploeg iets beter, alleen kwamen de eerste mogelijkheden toch voor HS’88. Het spel ging op en neer en Groen-Geel kwam toch niet helemaal in zijn spel en dat leidde tot enige irritaties.

Halverwege de eerste helft viel dan toch de goal voor Groen-Geel, een mislukte voorzet viel precies in de kruising bij de tweede paal. Dit was jammerlijk voor HS die goed partij bood. HS probeerde de draad op te pakken, alleen viel de tweede goal voor Groen-Geel snel. Naar slecht verdedigen mocht de speler van Groen-Geel uithalen vanaf 16 meter en schoof de bal net onder de keeper door. Nul-twee was de ruststand.

In de rust werden twee wissels doorgevoerd, Mark en Jos gingen eruit en werden vervangen door Henk en Peter. Naar elkaar even goed aangekeken te hebben gingen we vol goede moed het veld weer op. Met een snelle goal konden we misschien nog wat uithalen.

En dat gebeurde ook naar een hard schot van Peter, en wat geblunder van de keeper, kon Michel de een-twee intikken. Maar deze voorsprong was van korte duur, al snel maakte Groen-Geel de een-drie. De wedstrijd was nu gelopen, HS probeerde het nog wel, alleen nu kwam de betere conditie van Groen-geel naar boven en liep de score op tot een-zes. Deze uitslag is geflatteerd als je naar de wedstrijd kijkt.

Op het moment staat HS’88 op de derde plek in de competitie. Het kampioenschap wordt lastig, dan maar tweede worden. Volgende week gaan we naar Lycurgus om de drie punten op te halen.

Mvg,
Jos 

Affiche 12 november 2011

HS’88 2 kan kampioenaspiraties niet waarmaken

Gedurende de voorbereiding deze week, zat er veel tegen. Er bleken namelijk veel voetbalsterren niet aanwezig te zijn tegen VVS. De selectie (21 man) bleek te klein te zijn, waardoor voor het weekend nog snel enkele transfers in gang moest worden gezet. Ook de kaartverkoop van de wedstrijd bleek hierdoor moeilijk op gang te komen. Het trouwe HS’88 2 publiek is van nature verwend door het sterrenensemble en de ‘ ooooh’s’ en ’aaaah’s’ zijn afgelopen zaterdag ook nauwelijks gehoord.

Bij het verzamelpunt werden de nieuwe tassen uitgedeeld. De ‘Tas’ is namelijk het nieuwste item van de HS’88 3 kledinglijn herfstcollectie. Deze trendsettende kledinglijn is de afgelopen jaar gekenmerkt door sprekende kleuren en natuurlijke materialen en werd via exclusieve distributie door gecertificeerde verkoopkanalen aan de man gebracht. Waarschijnlijk heeft het bedrijf er de afgelopen maanden een nieuw designlid (aanvoerder) bij gekregen. Zo werd de kledinglijn van het afgelopen jaar bestempeld als ‘Stoer’, ‘Mannelijk’ en ‘Modern’, de nieuwe lijn roept meer de eigenschappen ‘Soft’, ‘Vrouwelijk, en ‘Retro’ op. Ik stel hierbij dus ook voor de items die gemaakt zijn voor onze vrouwenlijn te verbieden voor de verkoop aan mannelijke leden. Het voordeel van een dergelijke voetbal tas is echter dat als men zijn persoonlijke bezittingen in deze tas stopt er men er zeker van kan zijn dat het dievengilde in elk geval onze kleedkamer overslaat. Als laatste nog een vette roddel van onze perschef gehoord. Hij vertelde dat hij zaterdagmiddag benaderd is door de eigenaar van bar “El Rubio” voor een driejarig sponsorship “all-in” deal. Zij waren al enkele jaren “Stersponsor” van het derde, maar willen gezien onze ontwikkelingen hier meer sponsorvoordeel uit halen.

Een andere ontwikkeling sinds zaterdag is dat Jos Heslinga uit de HS’88 2 reiscommissie is gestapt. De slechte geografische ontwikkeling van Jos heeft hem uiteindelijk hiertoe doen besluiten. Jos Heslinga melde zich namelijk telefonisch af voor het bekijken va de wedstrijd omdat hij in het “leekster’ Oostwold stond. U moet zich eens voortstellen als we het komende jaar ons weekendje weg naar Amerika (in Drenthe) plannen. Ik zie de visumaanvragen van Jos al voorbij komen…

Naast deze randzaken werd er afgelopen zaterdag ook nog gevoetbald. HS’88 startte na een slecht ingestudeerde peptalk onzeker. We dachten door niet in de sterkste opstelling te starten er nog voldoende beleving en organisatie aanwezig was. Niets bleek minder waar. We vertoonden onwennig spel, lieten de tegenstander komen en creëerden zelfs in de 1e helft geen enkele kans. We gingen probleemloos mee in het tempo van de tegenstander, waardoor we geen verschil konden maken. Na circa 20 minuten volgde een hoge voorzet in ons 16-metergebied. Rene sprong als een tijger uit zijn kooi en stompte de bal half weg, de bal bleek allesbehalve ‘knock-out’ te zijn en kwam bij een onverlaat van VVS terecht. Hij schoot de bal, met zijn ogen dicht, richting de atmosfeer en twee minuten boog de kromming weer richting aarde. De bal leek zowaar richting doel te belanden, maar gelukkig stond onze ‘alt-torwart’ Bert op de doellijn, waardoor de gemoederen op de bank tot rust kwamen. Het gelukte de bal echter tussen het hoofd van Willemsen en de lat in het doel te belanden. De ontsteltenis was groot. Was Bert bang voor een botsing met de lat door op te gaan springen? Lezers, dit is toch niet realistisch en is in ruim 200 jaar voetbalhistorie nooit gerealiseerd? Moeten we nu ook nog een psycholoog aan onze staf toevoegen?

Na de 1-0 werd het spel van HS’882 iets verbeterd, maar de tegenstander bleek feller en iets slimmer te zijn op bepaalde momenten. Dit mondde uit in een tweede kans, maar onze paal bracht gelukkig redding.
De 2e helft begon voortvarender, In de rust werden namelijk enkele wisselingen gemaakt. “Good old” Vos werd vervangen door de “extra belegen” Noot. Daarnaast werd er voor snelheid in de spits gekozen door Geoffrey aan het team toe te voegen. Gedurende de tweede helft kregen we het spel meer onder controle. Alhoewel dat niet direct leidde tot kansen, namen we wel het initiatief van de wedstrijd over. We zetten meer druk naar voren. Met nog 10 minuten te spelen werd ons verbeterde beloond. Na een afgevallen aanval kwam de de bal bij de ingevallen Patrick. Met een solide cross-bal bereikte hij het hoofd van Michel die het ronde voorwerp verlengde naar de zijkant van het 16-meter gebied. Inmiddels was Jacques ,ook wel bekend als Jack, als doorgeschoven ausputzer tersluiks voorwaarts geslopen. Met een alles-of-niets sprint, met het gevaar dat hij werkelijk alles af zou kunnen afscheuren aan spieren, spoedde hij zich richting bal en liet met een voetbeweging de uitgekomen keeper kansloos. Met een snelheid van slechts enkele kilometers per uur hobbelde de bal achter de doellijn. De 1-1 was een feit en een “Man-of- the- match” kandidatuur was geboren. Na de gelijkmaker bleef HS’88 2 drukken en ondanks enkele snelle counters van de tegenstander bleven we overeind. Enkele minuten voor het laatste fluitsignaal kwam Gerard aan de linkerkant in balbezit. Hij zette de bal voor met een precisie zodat Joshua deze bal slechts hoefde te raken met zijn grote teen. Joshua koos er echter voor om deze bal te raken met zijn kleine teen, waardoor de bal bijna onmogelijk langs de verkeerde kant van de paal ging. De ontsteltenis was groot, de ‘Duitse’ manier van overwinnen was ons bijna overkomen. De wedstrijd eindigde zoals hij begon, namelijk in een gelijkspel. Na het warm douchen en het nuttigen van een rubberen gehaktbal uit de kantine dropen we teleurgesteld af richting Hoogezand.

Hopelijk hoeven we ons aanstaande zaterdag niet Groen en Geel te ergeren aan de aspiraties die het tweede elftal heeft. Ik ben benieuwd of de voorbereiding deze week minder rumoerig gaat verlopen. In ieder geval zal a.s. woensdag de definitieve selectie bekend gemaakt worden.

Gr. Nico